Tu nie jest potrzebny poeta i wiersze
te jego najszczersze,
gdy trzeba, po pierwsze
załatać te stare, by szło nam szło nam się równiej.
A on i z obłoków wciąż babra się w gównie.
I zawsze coś palnie,
i zawsze coś powie!
Poeta, panowie, jest głupi jak człowiek.

Daukszewicz Zadupie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *